PhotosCrete.GR

Photos, and much more, from Crete...

Η υπέρμετρη κατανάλωση υδατανθράκων και κυρίως απλών υδατανθράκων μπορεί να ασκεί επιβλαβείς επιδράσεις στην ανθρώπινη υγεία.
Συγκεκριμένα, η αυξημένη πρόσληψή τους μέσω της διατροφής αποτελεί ένα επιβαρυντικό παράγοντα για την ανάπτυξη και εξέλιξη της λιπώδους διήθησης του ήπατος, δηλαδή της εναπόθεσης λίπους στο συκώτι. Γιατί όμως η αυξημένη πρόσληψη υδατανθράκων και κυρίως των απλών σακχάρων επάγει την εναπόθεση λίπους στο συκώτι;

Οι υδατάνθρακες που προσλαμβάνονται μέσω της τροφής πέπτονται και εισέρχονται στην αιματική κυκλοφορία υπό τη μορφή του μικρότερου μορίου τους, της γλυκόζης. Η γλυκόζη εφοδιάζει με ενέργεια τους ιστούς που τρέφονται αποκλειστικά και μόνο από γλυκόζη, όπως το νευρικό σύστημα και τα ερυθροκύτταρα.
Επίσης, μέρος των προσλαμβανόμενων υδατανθράκων εφοδιάζει τα αποθέματα γλυκόζης του οργανισμού γεμίζοντας τις αποθήκες ηπατικού και μυϊκού γλυκογόνου. Οι υδατάνθρακες της τροφής που δεν χρησιμοποιήθηκαν, μετατρέπονται σε λίπος στο ήπαρ, μέρος του οποίου παρέχεται στην κυκλοφορία και οδηγεί στην αύξηση των τριγλυκεριδίων του πλάσματος ενώ το υπόλοιπο μέρος του εναποτίθεται στο ήπαρ.
Τόσο η αύξηση των τριγλυκεριδίων του πλάσματος όσο και η εναπόθεση λίπους στο συκώτι αποτελούν μεταβολικές διαταραχές που συνδέονται με την εμφάνιση χρόνιων νοσημάτων και κυρίως διαβήτη τύπου ΙΙ.
Γι' αυτό προτείνεται η μείωση της κατανάλωσης απλών υδατανθράκων και η αύξηση της κατανάλωσης σύνθετων υδατανθράκων χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη και τροφίμων πλούσιων σε φυτικές ίνες.
Συγκεκριμένα, συστήνεται η κατανάλωση φρούτων, λαχανικών, δημητριακών ολικής άλεσης και οσπρίων, με παράλληλο περιορισμό στο ελάχιστο της κατανάλωσης γλυκών, τυποποιημένων χυμών εμπορίου και της προστιθέμενης ζάχαρης.

Πηγή: neadiatrofis.gr

Γνωρίζετε ότι...

 

Η Λύσσα είναι ιογενές νόσημα του κεντρικού νευρικού συστήματος, αποτελώντας μια λοιμώδη ασθένεια που προκαλείται από διηθητό ιό. Ο ιός αυτός μεταδίδεται στον άνθρωπο και στα άλλα ζώα από δάγκωμα κι από το σάλιο ζώων που πάσχουν από λύσσα ή και με την επαφή με κάποιο σημείο του δέρματος που έχει κάποια πληγή.

Ο ιός μεταναστεύει από την πύλη εισόδου του στον εγκέφαλο του θύματος. Κατά τη διάρκεια της περιόδου επώασης, η οποία στον άνθρωπο διαρκεί 20-40 ημέρες ενώ στα άλλα ζώα 15-30 ημέρες, δεν εκδηλώνονται συνήθως κλινικά συμπτώματα. Από τη στιγμή που ο ασθενής, ο οποίος έχει προσβληθεί από τον ιό της λύσσας, παρουσιάσει κλινικά συμπτώματα δεν υπάρχει περίπτωση σωτηρίας και ο θάνατος θα επέλθει μετά από λίγες ημέρες.
Κάθε θερμόαιμο θηλαστικό ζώο, συμπεριλαμβανομένου και του ανθρώπου, μπορεί να μολυνθεί από τον ιό της λύσσας και να νοσήσει παρουσιάζοντας συμπτώματα. Ο ιός της λύσσας έχει προσαρμοστεί για να αυξηθεί στα κύτταρα των σπονδυλωτών ποικιλόθερμων ζώων και μεταξύ των θηλαστικών. Τα περισσότερα ζώα μπορούν να μολυνθούν από τον ιό και μπορούν να μεταδώσουν την ασθένεια στους ανθρώπους.
Υπολογίζεται ότι υπάρχουν 55.000 θάνατοι ανθρώπων κάθε χρόνο από λύσσα σε όλο τον κόσμο, με 31.000 στην Ασία περίπου, και 24.000 στην Αφρική. Συνεπώς στην Αμερική και την Ευρώπη τα περιστατικά θανάτων ανθρώπων από Λύσσα είναι ελάχιστα. Η Ινδία έχει αναφερθεί ότι έχει το υψηλότερο ποσοστό της ανθρώπινης λύσσας στον κόσμο, κυρίως λόγω των αδέσποτων σκύλων. Από το 2007, το Βιετνάμ είχε το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό, ακολουθούμενη από την Ταϊλάνδη. Σε αυτές τις χώρες ο ιός μεταδίδεται πάρα πολύ κυρίως από τα αδέσποτα άρρωστα σκυλιά και άλλα άγρια κυνοειδή είδη, ενώ πρόσφατες εκθέσεις δείχνουν ότι τα άγρια άρρωστα σκυλιά συμπεριφέρονται λυσσαλέα όταν περιφέρονται στους δρόμους .Στις μεσοδυτικές πολιτείες των ΗΠΑ, ορισμένα ζώα που λέγονται μεφίτιδες (Skunk), όπως επίσης τα Ρακούν και τα Κογιότ, είναι οι κύριοι φορείς της λύσσας, που περιλαμβάνει 134 από τους 237 τεκμηριωμένα μη ανθρώπινα κρούσματα των τελευταίων ετών. Ο ιός της Λύσσας είναι συνήθως παρών στα νεύρα και το σάλιο ενός συμπτωματικού με λύσσα ζώου. Η μετάδοση της λοίμωξης γίνεται συνήθως, αλλά όχι κατ' ανάγκην, από ένα δάγκωμα, ή επαφή του σάλιου με τραύμα. Σε πολλές περιπτώσεις το μολυσμένο ζώο είναι εξαιρετικά επιθετικό, μπορεί να επιτεθεί χωρίς πρόκληση, και παρουσιάζει ασυνήθιστη συμπεριφορά. Κάθε επιθετικότητα ασυνήθιστη από ζώο της ανωτέρω λίστας, πρέπει να μας βάζει σε υποψία νόσησης από λύσσα και δεν πρέπει να το αγγίζουμε, ακόμα και νεκρό χωρίς γάντια. Η μετάδοση της λύσσας από άνθρωπο σε άνθρωπο είναι εξαιρετικά σπάνια. Έχουν αναφερθεί παλιά ορισμένες περιπτώσεις κτηνοτρόφων ή κτηνιάτρων αλλά και παλαιότερα σε άτομα που έκαναν ταριχεύσεις αγρίων ζώων.
Συμπτώματα
Η λύσσα έχει μια περίοδο επώασης στην οποία ο ασθενής δεν βιώνει σχεδόν κανένα κλινικό σύμπτωμα. Αυτή η περίοδος αποτελεί τη μοναδική ευκαιρία για την επιτυχή θεραπεία της νόσου. Μόλις εμφανιστούν τα κλινικά συμπτώματα, η νόσος είναι σχεδόν πάντοτε θανατηφόρος. Στην αρχή τα συμπτώματα της λύσσας είναι παρόμοια με αυτά της γρίπης, επίσης στην αρχή μπορεί να εκδηλωθεί κνησμός, ερεθισμός και πόνος στο σημείο εισόδου του ιού ενώ όλα αυτά μπορεί να ακολουθηθούν από μελαγχολία, σωματική κατάπτωση, φαρυγγικούς σπασμούς καθώς και με διαταραχές στον ύπνο. Κατόπιν ακολουθεί η δυσλειτουργία της καρδιάς και η διαταραχή της αναπνοής ενώ αυξάνεται και ο πυρετός ο οποίος μπορεί να φτάσει και τους 40 °C. Ο ασθενής αναπτύσσει μεγάλη ευερεθιστότητα, φωτοφοβία και υδροφοβία. Όταν η ασθένεια έχει προχωρήσει αρκετά ο ασθενής αρχίζει να βιώνει σπασμούς που συνοδεύονται από σιελόρροια και έντονη δίψα. Με το πέρασμα του χρόνου ο άρρωστος παραλύει, χάνει την ψυχική του ισορροπία καθώς και την αίσθηση του περιβάλλοντος και στην συνέχεια καταλήγει στο θάνατο.
Πρόληψη και Θεραπεία
Η Πρόληψη της Λύσσας είναι πρωταρχικά η εξάλειψη της νόσου από τα ζώα φορείς και κυρίως από τα σκυλιά και τις αλεπούδες (στην Ελλάδα) και στά σκυλιά, αλεπούδες, ρακούν, κογιότ σε άλλες χώρες. Η πρόληψη γίνεται με αντιλυσσικό εμβόλιο ζώων χορηγούμενο είτε άμεσα στό ζώο από κτηνίατρο είτε με δολώματα στή φύση. Πέραν αυτού η φροντίδα εκ μέρους των Δήμων στό θέμα των αδέσποτων σκύλων είναι πρωταρχικής σημασίας. Η νομοθεσία είναι πλέον επαρκής και σαφέστατη. προστατεύει τόσο τα δικαιώματα των σκύλων και των φιλόζωων, όσο και των άλλων πολιτών
Η θεραπεία της Λύσσας είναι πρωτογενής και δευτερογενής: Η πρωτογενής γίνεται ΑΜΕΣΩΣ μόλις δαγκώσει το ζώο άνθρωπο. Χρειάζεται άμεσα καθαρισμός του τραύματος από το δήγμα του ζώου, και χορήγηση αντιλυσσικού εμβολίου (Rabies Vaccine) γιά ανθρώπους και αντιλυσσικού ορού (αντιλυσσική υπεράνοση σφαιρίνη, Antirabies Immune Globulin). Παράλληλα ελέγχεται το ζώο και παρακολουθείται.
Στην περίπτωση που ο δαγκωθείς άνθρωπος ασθενήσει, τα πράγματα είναι δύσκολα. Φάρμακο ιοστατικό που να σκοτώνει τον ιό της Λύσσας δεν είναι διαθέσιμο. Ο ασθενής χρειάζεται μονάδα εντατικής θεραπείας και άμεση έναρξη θεραπείας. Εάν υπάρξει υποψία έκθεσης στον ιό της λύσσας, ακόμα και αυτοί που έχουν εμβολιαστεί θα πρέπει, μετά την έκθεσή τους, να κάνουν μια περιορισμένη σειρά πρόσθετων ενέσεων αντιλυσσικού εμβολίου. Αυτοί που δεν έχουν εμβολιαστεί πριν από την έκθεσή τους στον ιό θα πρέπει, εφόσον εκτεθούν, να υποβληθούν σε μακρύτερης διάρκειας θεραπεία, η οποία περιλαμβάνει ενέσεις αντιλυσσικού εμβολίου και αντιλυσσικής υπεράνοσης σφαιρίνης.

ΠΗΓΗ : Βικιπαίδεια

 

 

Λύσσα είναι ιογενές νόσημα του κεντρικού νευρικού συστήματος, αποτελώντας μια λοιμώδη ασθένεια που προκαλείται από διηθητό ιό. Ο ιός αυτός μεταδίδεται...
Εκατομμύρια χρόνια εξέλιξης μέσα σε ένα φυσικό και όχι αστικό περιβάλλον φαίνεται πως έχουν «καλωδιώσει» έτσι τον ανθρώπινο εγκέφαλο, ώστε ενστικτωδώς...
Μία νέα έρευνα που έχει έρθει στο φως της δημοσιότητας αποκαλύπτει πως το πιο διαδεδομένο ζιζανιοκτόνο στον κόσμο, παραγωγής και επινόησης της περίφημης...
Επηρεάζονται το ανοσοποιητικό σύστημα, ο μεταβολισμός και η απόκριση στο στρεςΕρευνητές στη Βρετανία υποστηρίζουν ότι λιγότερες από έξι ώρες ύπνου τη...
Τα ταυροκαθάψια ήταν άθλημα της μινωικής εποχής, στο οποίο ο αθλητής εκτελούσε άλματα πάνω από τον ταύρο. Έχουν βρεθεί αρκετές παραστάσεις και στην Κρήτη...
 

Το σύνολο του περιεχομένου του PhotosCrete.GR διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση. Απαγορεύεται η χρήση ή επανεκπομπή του, σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς γραπτή άδεια του εκδότη.